,,Żadanie" to w języku białoruskim żądanie. Tworząc żadanicę musimy pamiętać o intencji, życzeniu jasnym i konkretnym wypowiedzianym bądź wyszeptanym lalce i jednocześnie wysłanym do wszechświata. Aby zostało ono spełnione, dajemy żadanicy jakiś prezent (koralik, guziczek)- zapłatę z góry za zmaterializowanie się pragnienia.

Po co w ogóle je robić?

Tworzenie lalki to:

- po trosze medytacja, wewnętrzny dialog z samym sobą, nazwanie naszych marzeń, bo często nie umiemy tego zrobić, nie potrafimy odpowiedzieć na pytanie ,,czego chcę dla siebie?",

- dobra zabawa i sposób na wspólne spędzenie czasu- ,,kiedyś razem darłyśmy pierze, dziś.."robimy żadanice? ,... tańczymy w kręgu?,...

- pomysł na niebanalny amulet dla siebie samej, dla domu lub bliskiej osoby,

- konkretna intencja, na która skierowana jest uwaga, a skoro jeszcze życzenie może się spełnić, to czemu nie pozwolić sobie na tę "artystyczną randkę z samą sobą"?

 Przykłady obrzędowych lalek białoruskich o pozytywnym przesłaniu:

- Ziarnuszki, które ochronią dom przed złymi duchami, ale też zapewnią dobrobyt, przyciąganie pieniędzy. Wypełnione zbożem, fasolą, monetami były stawiane koło pieca, który traktowano jako serce domu.


- Parzystopy zabezpieczające dom przed nieproszonymi gośćmi; stawiane w przedpokoju tak, by nie dało sie wejść niezauważonym. Mają jedną stopę, a wniej ukryte śruby, wkręty. Są wykonane z rzeczy mieszkańców domu; zwykle w błyszczących, agresywnych, odstraszających kolorach.


- Karmicielki (lalki obfitości) mające zapewnić szczęście i pomyślność w tym, czym się zajmujemy. Wykonane z naszych ubrań; mają jedną nogę, zgrabne rączki, duże piersi wypełnione kaszą i monetami.


- Motanki- lalki na krótkie działanie, na szybkie rozwiązanie sytuacji. Po wypełnieniu się życzenia, lalkę trzeba zniszczyć: spalić lub zakopać.


- Otulaczki przeznaczone głównie dla nowonarodzonych dzieci. Mają jedną nogę (w niej umieszczone ubrania osoby, dla której robimy lalkę) i długie ramiona. Otulaczki wykonuje się w łagodnej kolorystyce. Sznurek małych otulaczek wieszano nad kołyską.

- Lalki przejścia, tzw. abarotki dla panien, które pragną znaleźć męża. Górna część lalki przedstawia dziewczynę w wianku z kwiatów na głowie, kolorowej bluzce i spudnicy. Spudnica ta jest dwustronna. Po odwróceniu lalki, ukaże sie nam kobieta w ślubnym stroju i w welonie.

- Nierozłączki (lalki ślubne), połączone jednym, długim ramieniem. Jedna przedstawia kobietę w białej sukni i welonie, zaś druga mężczyznę w garniturze.

- Lalki marzeń, może najważniejsze, bo mogą być na zawsze; wraz ze zmianą marzeń na całe życie. Możemyy je przebrać po wypełnieniu się życzenia, bądź dodawać kolejne elementy stroju, biżuteri.

- Lalki uzdrawiaczki (wykonane z ubrań osoby chorej); przejmują dolegliwości chorobowe z ciała człowieka na siebie (poprawiający zdrowie rytuał obrzędów magii białoruskiej).

Tworzenie obrzędowych lalek było swoistym rytuałem. Dziś też żyjemy w czasach mitu, mówimy językiem rytuału, choć wydaje się nam, że tłumaczymy świat w sposób naukowy. Kołysanka śpiewana dziecku przed snem to też rytuał podobnie jak ubieranie choinki.

W ,,Biegnącej z wilkami" umierająca matka przekazuje córce lalkę, by ta jej strzegła. Clarissa Pinkola Estes pisze:

,,Lalka jest symbolem duchowości ukrytej głęboko w człowieku. Pozornie to tylko lalka. Wewnętrznie reprezentuje ona mały fragment duszy. To głos wewnętrznej wiedzy, wewnętrznej świadomości. To nasz pomocnik- intuicja."

 

Wstecz